exposicionesportfolio

As mans apresadas e a voz afogada. 2019

Esquecer ata esvaeceré un proxecto artístico que se presenta na Rede Museística de Lugo. É a continuación de “Faltarme el suelo”, un proxecto que pretende poñer en contacto, a través das obras expostas, os traumas familiares non elaborados e xerados pola Guerra Civil Española.

A obra que se mostra no Museo do Mar de San Cribrao é unha peza que quere ter en consideración o lugar onde se expón. O edificio foi a escola unitaria e ten aínda como memoria dese pasado un antigo pupitre na súa entrada, así como dúas fotografías que nos amosan como era a educación que se impartiu durante moitos anos nas escolas da época. A propia construción mostra a segregación que se producía na educación, os nenos e as nenas tiñan entradas, clases e patios separados.

As mans apresadas e a voz afogada quere facer un peque-no recordatorio da depuración que se produciu tras a guerra no maxisterio español, e o posterior uso da educación como a grande aleccionadora dos valores do franquismo. Os/as mestres/as foron represaliados e no mellor dos casos foron restituídos no exercicio tras pasar por comisións depuradoras e adoptar os novos valores do nacional-catolicismo. A peza, dunha maneira abstraída, representa un corpo construído con feltro, cuxos extremos están inseridos en formigón.

En contexto coas demais obras presentadas na Rede Museística, esta obra interprétase como uns apéndices, isto é, unhas mans pesadas que impiden o movemento. Ter as mans apresadas e a voz afogada significa, en definitiva, estar coas mans atadas e ter o pensamento anulado.

CLICA PARA VER Hoja de sala Museo del mar